Onbevattelijk

Door de Bijbel weten we dat God onbevattelijk is. En de kern daarvan is dat Hij gekomen is in Jezus. Dat is, zoals Paulus schrijft, 'wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft gehoord, en in geen mensenhart is opgekomen'(1 Kr.2,9). Dat zouden wij nooit bedacht hebben. Als wij een God moeten ontwerpen, zouden we nooit op deze God komen. Als wij een God moeten componeren in metaforen dan komen wij nooit uit bij een God die hangt dood te gaan aan een kruis - en dat ook nog voor een stelletje boeven die Hem stelselmatig negeren. Als de machthebbers van deze wereld geweten hadden dat Jezus God is, dan zouden ze de Here der Heerlijkheid niet hebben gekruisigd (1 Kr.2,8). De God die uiteindelijk als de ware God opstaat, past op geen enkele manier in ons menselijke zoekontwerp. Hij heeft geen antropologisch vloertje onder zijn voeten, maar hangt dood te gaan aan de grondeloosheid van de menselijke schuld. (uit 'Is God terug?' door Dr.A.van de Beek, p.51)

Het grote gebod

Vraag een willekeurige christen wat het belangrijkste gebod voor hem of haar is en het antwoord zal waarschijnlijk zijn: God en je naaste liefhebben. Dat is inderdaad wat Jezus een wetgeleerde voorhield toen deze daar naar vroeg. Maar waar is nou het eerste gebod gebleven dat God aan de mens gaf? Eerste bijbelboek, eerste hoofdstuk.

Zo haast als men dat hebben kan . . .

In artikel 56 van de oude Dordtse Kerkorde staat het zinnetje: "Het verbond Gods zal aan de kinderen der christenen met de doop, zo haast als men de bediening deszelve hebben kan, bezegeld worden."
Wat een prachtzin!
Ik mis alleen het vervolg; dat fantaseer ik er even bij:
"Voorts zijn de ouders ertoe geroepen hun kinderen, zo haast als zij het vatten kunnen, te onderwijzen aangaande Christus' dood en opstanding, opdat zij zo spoedig mogelijk met de ouders deel kunnen nemen aan de Maaltijd van de Heer."

Vasten

Jezus zei: ‘U kunt toch niet verlangen dat de bruiloftsgasten vasten zolang de bruidegom bij hen is?' (o.a. Lucas 5,34)
Dat is voor mij een aardige richtlijn om in de Veertigdagentijd niet te vasten. In de Geest is Jezus immers bij ons.
Vasten als middel om in te keren, je bewust te zijn van wat je hebt, je lichaam een soort reinigingskuur te geven - prima allemaal, maar wat mij betreft dan in een periode met minder kou en weinig werk.
Zou er trouwens niet nòg een gevaar schuilen in dat vasten? Het gevoel hebben of krijgen dat je een beetje mee-lijdt met Jezus of, nog erger, iets denkt bij te kunnen dragen aan je eigen verlossing?
Jezus leeft! In geen enkele periode wil ik die zekerheid naar de achtergrond dringen.

Oude waarheid ?

Lang geleden hoorde ik eens deze waarheid: 'De Here haat de zonde, maar Hij heeft de zondaar lief.' Of het in een preek was of misschien wel van mijn oma, ik weet het niet meer. Maar wat een prachtige waarheid is dit en wat een goed richtsnoer om je denken en handelen t.o.v. je medemens door te laten leiden.